عشق مثل اعتیاد: وابستگی عاطفی و دوزاپامین:
عشق شدید همان مدار پاداش مغز (استریاتوم و هستهٔ اکومبنس) را فعال می‌کند که مواد اعتیادآور؛ دوزاپامین بالا می‌رود و بعد از قطع رابطه نشانه‌هایی شبیه ترک (بی‌قراری، نشخوار فکری، ولع دیدار) ظاهر می‌شود. «اعتیاد عاطفی» اصطلاح تشخیصی نیست، اما پژوهش‌ها همپوشانی عصب‌شناختی عشق پرشور و اعتیاد را نشان می‌دهند.
راهکار:
متن، عشق را با اعتیاد یکی می‌گیرد؛ در حالی که عصب‌شناسی نشان می‌دهد عشق پرشور همان مدار پاداش را روشن می‌کند اما اعتیاد واقعی با مصرف بیرونی و اختلال عملکرد تعریف می‌شود. بازقالب‌بندی دقیق‌تر: «تو تجربه‌ای هستی که مغزم برایش دوزاپامین آزاد می‌کند»؛ این‌طور وابستگی از حالت مصرفی به پیوند دوطرفه نزدیک می‌شود.