دوستت دارم تا کی؟ نگاهی به عشق موقت و تاریخ انقضای رابطه:
پژوهشهای هلن فیشر نشان میدهد عشق رمانتیک شدید با فعالیت مدار دوپامینرژیک مغز همراه است و میانگین نیمهعمر شیدایی عاشقانه ۱۲ تا ۱۸ ماه است؛ مغز عاشق عملاً شبیه مغز معتاد به پاداش عمل میکند و بعد به فاز دلبستگی آرامتر سوییچ میشود. پس عشق بیشتر یک قرارداد عصبی-شیمیایی با تاریخ انقضای زیستی است تا یک وضعیت ابدی.
راهکار:
این جمله را میشود یک ابزار روانی دید: سؤال «تا ساعت چند؟» درواقع از عشق، مسئولیتپذیری میخواهد، نه صرفاً زمان. عشق پایدار بیشتر از آنکه یک وعده بیساعت باشد، انتخاب مداوم آدمها در شرایط سخت است.