نابرابری در عشق: چرا همیشه من بیشتر می‌دم؟:
این جمله دقیقاً به «نظریه سرمایه‌گذاری نامتقارن» در روانشناسی روابط اشاره داره: وقتی یکی از طرفین بیشتر از دیگری روی رابطه سرمایه‌گذاری عاطفی، زمانی و مالی می‌کنه، ناگزیر به ناامیدی می‌رسه. جالب اینجاست که مغز ما برای جبران این نابرابری، شروع به «توجیه بیش از حد» می‌کنه و طرف مقابل رو ایده‌آل می‌بینه. نتیجه؟ یه چرخه معیوب از عشق یک‌طرفه. سوال: آیا تا حالا شده بعد از ترک رابطه، تازه متوجه بشی که اون شخص هم کلی کار برات کرده بود ولی تو نمی‌دیدی؟
راهکار:
این حس رایج «من برای تو همه‌کار کردم، تو هیچی» ریشه در «سوگیری تقارن عاطفی» داره: ما معمولاً کارهایی که براشون کردیم رو بیشتر از کارهایی که برامون کردن به خاطر می‌سپاریم. یه راهکار علمی: یه دفترچه «نقشه عشق» درست کن و هر روز ۳ تا کاری که طرف مقابل برات انجام داده (حتی کوچیک) رو بنویس. بعد از یه ماه، مقیاس واقعی رو می‌بینی.