رابطه از راه دور و عشقی که هر ثانیه با توست:
مطالعات زوج‌های از راه دور نشان می‌دهد که آن‌ها اغلب صمیمیت عمیق‌تری نسبت به روابط حضوری تجربه می‌کنند؛ چون برای جبران فاصله، ناچارند احساسات را در پیام‌ها واضح‌تر و آسیب‌پذیرتر بیان کنند. مغز در نبود معشوق، مدارهای تصویرسازی حضور او را فعال‌تر نگه می‌دارد و همین «شبیه‌سازی هر ثانیه» دقیقاً همان چیزی است که ما عشق می‌نامیم. آیا فاصله برای شما هم بهانه‌ای شده تا او را عمیق‌تر ببینید؟
راهکار:
این حس زیبا را می‌توانی تبدیل به یک «خاطره‌ی مشترک از راه دور» کنی؛ مثلاً یک وویس کوتاه بفرست که در آن دقیقاً همان لحظه‌ای را توصیف می‌کنی که در دلت به او فکر کرده‌ای. این کار فاصله را به یک بازی صمیمانه تبدیل می‌کند و به او نشان می‌دهد که حضور ذهنی تو واقعی‌تر از حضور فیزیکی است.