قرار نیست محبوب همه باشی؛ درس چای و قهوه:
در روانشناسی اجتماعی، محبوبیت مطلق نیست؛ «هم‌خوانی ارزش‌ها و شخصیت» پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری از خوب بودن کلی است. حتی در بازاریابی، برندها با راضی کردن همه، معمولاً هیچ‌کس را عمیقاً جذب نمی‌کنند. چای و قهوه هم دو بازار متفاوت‌اند، نه دو سطح کیفیت. اگر می‌خواهی همه دوستت داشته باشند، دقیقاً چه چیزی از خودت را قربانی می‌کنی؟
راهکار:
این استعاره را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: چای و قهوه دو طعم متفاوت‌اند، نه دو سطح از کیفیت. محبوبیت هم یک معیار مطلق نیست؛ تابع موقعیت و سلیقه است. به‌جای پرسیدن «چطور همه را راضی کنم؟» می‌شود پرسید «چه کسانی دقیقاً برای این طعم خاص می‌مانند؟» و رابطه‌ها را حول همان هم‌خوانی عمیق‌تر ساخت.