یاد کردن فقط در سختیها: نشانه دوستی واقعی یا منفعتطلبی؟:
یک پدیده جالب در روانشناسی به نام «سوگیری دسترسی پذیری» وجود دارد: ذهن ما موقعیتهای پرتنش را بهتر از لحظات عادی به خاطر میآورد. یعنی کسی که فقط در بحران سراغت میآید، شاید به خاطر این است که مغزش تو را فقط با حس اضطراب گره زده، نه با صمیمیت. این یک مکانیسم ناخودآگاه است، نه لزوماً بدجنسی. سؤال: آیا تا به حال برای خودت هم پیش آمده که فقط در سختیها به سراغ کسی رفته باشی؟
راهکار:
این جمله رو میتونی به عنوان یک فیلتر ببینی: کسانی که فقط در گرفتاریهایت سراغت میآیند، خودبهخود از دایره دوستان واقعی حذف میشوند. رابطهای که فقط یکطرفه است، بار اضافی زندگیست.