پناه بردن به کتاب و قهوه: گوشه دنج دوستی با کاغذ:
بوی کتابهای کهنه ناشی از تجزیه سلولز و لیگنین است که وانيلين آزاد میکند، درست مثل عطر دانههای قهوه. مغز انسان این بوها را مستقیماً به سيستم ليمبيک میفرستد (مرکز حافظه و هيجان) و باعث میشود حس نوستالژی عميقتری نسبت به تصاوير بصری ایجاد شود. ناخودآگاه قهوهتان را اول بو میکشید، بعد کتاب را؟
راهکار:
برای تقویت این حس پناهگاه، یک «تشریفات خواندن» بسازید: قهوه را با کمی دارچین دم کنید (بوی آن تمرکز را بالا میبرد) و نور زردی کنار گیاهانتان بگذارید تا گوشهای بسازید که مغزتان شرطی شود و هر بار سریعتر به آرامش برسد.