چرا همه دوستانت خیرت را نمیخواهند؟:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «رئالیسم سادهلوحانه» میگویند: مغز ما بهطور پیشفرض نیات دیگران را شفاف و خیرخواهانه میبیند، چون اعتماد اولیه از نظر تکاملی برای بقا در گروه لازم بود. اما دادههای بازیهای اقتصادی نشان میدهد تنها حدود ۳۰٪ افراد در تعاملات ناشناس قابل اعتمادند و بقیه اگر سود بیشتری ببرند، خیانت میکنند. جالبتر اینکه بعد از یک خیانت، مغز دچار «سوگیری منفی» میشود و اعتماد کلیاش به دنیا بیشتر از حد واقعی فرو میریزد.
راهکار:
همه آدمها قرار نیست خیرت را بخواهند، ولی این یعنی مرزگذاری مهارت است نه بدبینی. شاید بهجای «ضربه خوردن»، آشناییها را روی یک طیف اعتماد ببینی: هر کس به اندازه رفتارش، نه نسبت و عنوانش.