دوستای خوش گذرونی

رفیق روز سخت؛ چرا آدم‌های روز خوش را راه نمی‌دهیم؟:

در روان‌شناسی تکاملی، اعتماد بر اساس «هزینه‌ی حضور» شکل می‌گیرد؛ یعنی مغز انسان کسی را قابل اتکا می‌داند که در شرایط پرهزینه مانند سختی، غم یا بحران نزدیک مانده باشد، نه فقط در شرایط کم‌هزینه و خوشی. به همین دلیل وقتی روزهای خوب می‌آید، افراد به‌صورت ناخودآگاه سهم عاطفی را به کسانی می‌دهند که در روزهای بد سرمایه‌گذاری کرده‌اند. جالب این‌که این سازوکار مانند یک قرارداد نانوشته‌ی سرمایه‌گذاری متقابل در روابط اجتماعی عمل می‌کند.

راهکار:

این جمله بیشتر از یک دلخوری، یک فیلتر رفتاری است: کسی که فقط در روزهای خوش کنار شماست، هزینه‌ی همراهی را نپرداخته؛ پس طبیعی است که در روزهای خوبِ بعدی هم اعتبار عاطفی چندانی نزد شما نداشته باشد.