دوستی طولانی مدت

کیفیت دوستی مهم‌تر از طول آن است:

در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «سوگیری بقا در روابط» می‌گویند: ما به‌طور ناخودآگاه دوستی‌های قدیمی را با ارزش‌تر می‌دانیم، حتی اگر واقعاً حمایتگر نباشند. جالب اینجاست که مطالعات نشان می‌دهد رضایت از دوستی بیش از هر چیز به «پاسخ‌دهی عاطفی» وابسته است نه مدت. یعنی همان کسی که یک ماه است می‌شناسید و در سختی کنار شماست، از نظر علمی دوست واقعی‌تری محسوب می‌شود. سوال: آیا تا به حال دوستی قدیمی را به خاطر مدت طولانی نگه داشته‌اید در حالی که عمق رابطه کم بود؟

راهکار:

این متن به‌خوبی تمایز بین کمیت و کیفیت دوستی را نشان می‌دهد. شاید بتوان از دیدگاه روانشناسی اجتماعی به پدیده «اثر صرف قرار گرفتن» اشاره کرد که باعث می‌شود مدت زمان را با عمق رابطه اشتباه بگیریم. اما دوستی واقعی نیاز به هم‌حسی و کنش متقابل دارد، نه صرفاً حضور فیزیکی.