دوست پسر خیالی و واقعیت تلخ مجرد موندن:
حدود ۲/۵٪ مردم گرفتار «خیالپردازی ناسازگار» هستن؛ یعنی ساعتها غرق یه زندگی عاشقانهی ساختگی میشن و مغزشون همون هورمونها و واکنشهای یه رابطه واقعی رو ترشح میکنه. یعنی بدن تو حسابی عاشق شده، ولی طرف مقابل فقط یه پردازش ذهنیه. این یعنی اعتیاد به عشقِ خیالی میتونه به اندازه عشق واقعی دوپامین بالا بیاره. سوال اینه: اگه مغز فرق رو نفهمه، چرا واقعیت اینقدر بیجان به نظر میرسه؟
راهکار:
داشتن یه نسخه ایدهآل توی ذهن، یعنی داری به رابطهای که لیاقتشو داری فکر میکنی؛ فقط یادت باشه مقایسهی آدمهای واقعی با فانتزی، همیشه ناعادلانهست.