دوستای دروغین؛ دشمنانی که هنوز قدرت نگرفتن:
در روانشناسی اجتماعی به این «فرضیهی دشمنِ مهارشده» میگن: مغز ما آدمها رو بر اساس «تهدید بالقوه» دستهبندی میکنه، نه محبت خالص. آزمایشهای اقتصاد رفتاری نشون داده آدمها وقتی قدرت کمتری دارن، رفتار همکاریگرایانهتری بروز میدن؛ به محض تغییر قدرت، ترجیحات واقعی آشکار میشه. پس دوستیِ دوران ضعف لزوماً دروغ نیست؛ فقط هنوز آزمون نهایی رو پس نداده. سؤال اینه: چند نفر از دوستاتون رو با یه ترفیع شغلی امتحان کردین؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهی دیگری هم دید: بعضی دوستیها در دوران ضعف، نه از روی ترس، بلکه از روی انتخاب شکل میگیرن. همون نگاه تلخ رو تبدیل به یه سؤال کن: «کدوم دوستت رو با خبر یه موفقیت بزرگ امتحان کردی؟»