چرا برخی رفاقتها به پرتگاه ختم میشوند؟:
مغز ما هنگام سرمایهگذاری عاطفی، دچار «سوگیری هزینه جبرانناپذیر» (sunk cost fallacy) میشه: هرچی بیشتر توی یه رابطه وقت بذاری، سختتر میتونی ببینی که اون دیوار نیست، پرتگاهه. جالبه که تحقیقات نشون داده دوستیهای ناسالم درست قبل از فروپاشی، الگوی رفتاری مشابه اعتیاد دارن – اعتیاد به امید تغییر. سوال به رفقا: آیا تا حالا تونستهای نقطهای رو که «رفاقت» تبدیل به «پرتگاه» میشه، پیش از سقوط تشخیص بدی؟
راهکار:
نگاه کن: پرتگاهها گاهی آینهای از مرزهای خودما هستند. شاید ته رفاقت نبود، بلکه انتهای ظرفیت دونفره بود. سوال واقعی اینه: آیا از اول مسیر درستی رو انتخاب کردیم؟