دوستی مثل لایههای پیاز؛ هر کی جدا کنه اشکش در میاد:
واقعیت علمی: مادهای که هنگام بریدن پیاز آزاد میشه (سین-پروپانتیال-اس-اکسید) با رطوبت چشم ترکیب میشه و اسید سولفوریک رقیق میسازه. پس اشک، واکنش دفاعی چشم به یه ماده شیمیاییه نه احساسات؛ ولی جالب اینجاست که دوستی هم همونقدر شیمیاییه: اکسیتوسین و دوپامین چسبندگی لایههای رابطه رو حفظ میکنن. جدا شدن، واقعاً میتونه یه سندرم ترک شیمیایی ایجاد کنه.
راهکار:
این تصویر رو برعکس کن: اگه جدایی اشک داره، پس چسبیدن به آدمها یعنی طعم تند دوستی رو با هم خوردن؛ اشک، فقط بهای صمیمیت عمیقه.