خدا قشنگ‌ترین رفاقت را بین ما نوشت:
پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند مغز انسان میان دوست صمیمی و خویشاوند نزدیک مرز سفت‌وسختی نمی‌گذارد؛ در تصویربرداری مغزی، وقتی دوست نزدیک در معرض تهدید است، همان مناطقی فعال می‌شوند که برای تهدید خود فرد روشن می‌شوند. همچنین ترشح اکسی‌توسین در پیوندهای عمیق دوستی می‌تواند حس امنیت و تعلق مشابه پیوندهای خانوادگی ایجاد کند. به همین دلیل رابطه‌ای که نه با خون که با انتخاب ساخته شده، می‌تواند از نظر زیستی کاملاً واقعی باشد.
راهکار:
پیوندی که نه از اجبار خون، که از انتخاب روح ساخته می‌شود؛ در روان‌شناسی به آن «خانواده انتخابی» می‌گویند.