دوست صمیمی؛ حیاتیتر از اکسیژن برای ادامه زندگی:
مطالعه ۸۵ ساله هاروارد روی خوشبختی ثابت کرد که روابط نزدیک، نه پول یا شهرت، تضمینکننده سلامت و طول عمرند. افراد با پیوندهای عمیق در ۵۰ سالگی، در ۸۰ سالگی مغزی سالمتر و حافظه بهتری دارند. از منظر عصبشناسی، وقتی با دوست صمیمی هستید، ترشح اکسیتوسین استرس را کاهش و سیستم ایمنی را تقویت میکند. حالا این سؤال: اگر دوستی چنین اثری روی زیستشناسی ما دارد، آیا انزوای اجتماعی امروز یک اپیدمی خاموش نیست؟
راهکار:
این جمله رو از دید زیستشناسی ببین: هر بار که با دوست صمیمیت میخندی، مغزت اکسیتوسین ترشح میکنه که به اندازهی اکسیژن برای ترمیم سلولها و تقویت قلب حیاتیه. جالبه بدونید که تنهایی مزمن به اندازهی کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز به بدن آسیب میزنه. پس این دوستی رو نه فقط یه حس خوب، که یه داروی طبیعی بدون نسخه ببین.