دوستی منفعتی؛ آدمها فقط تا وقتی سود داری بحبح میگویند:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «مبادله اجتماعی» میگویند: آدمها ناخودآگاه سود و هزینه رابطه را میسنجند و اگر خروجی برایشان منفی شود، رفتار گرم به سرد تبدیل میشود. آزمایشهای اقتصاد رفتاری نشان میدهد حتی تمجید و توجه هم نوعی ارز اجتماعی است که فقط در ازای منفعت خرج میشود. جالبتر اینکه مغز انسان طرد شدن به خاطر بیفایده بودن را شبیه درد فیزیکی پردازش میکند. سوال: اگر محبت آدمها نرخ بهره دارد، دوستی واقعی کجای این معادله است؟
راهکار:
این جمله را میشود مثل یک فیلتر اجتماعی خواند: آدمها اغلب به نسخهای از تو واکنش نشان میدهند که برایشان کارکرد دارد، نه به خودِ تو. پس بیسود شدن در چشمشان لزوماً به معنای بیارزش شدن تو نیست؛ یعنی وارد رابطهای شدهای که از اول زبانش مبادله است، نه مودت.