زیبایی زندگی با یک همراه دیوانه:
پدیدهای به اسم «همنوسازی رفتاری» (Behavioral Synchrony) توی علوم اعصاب نشون داده وقتی دو نفر همزمان میخندن، میرقصن یا کار احمقانه انجام میدن، مغزشون دوپامین و اکسیتوسین بیشتری ترشح میکنه و حس اعتماد و لذت چندبرابر میشه. یعنی همون «دیوانگی مشترک» از نظر بیوشیمیایی یک سرمایهگذاری روی دلبستگیست! شما توی زندگیتون چه «دیوانگیهای مشترک» دارید که هیچکس دیگه نمیفهمد؟
راهکار:
این حس رو میتونی با ساختن یه «فرهنگ مشترک دیوانگی» عمیقتر کنی: مثلاً یه زبان رمزی، یه رقص مخصوص، یا یه سری کارهای بهظاهر احمقانه که فقط شما دو تا معنیاش رو میفهمید. اینجوری پیوندتون از «دیوانگی» به «آیین» تبدیل میشه.