تغییر آدمها؛ وقتی هیچکس سر جایش نیست:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «بازتنظیم رابطه» میگویند: مغز برای کاهش ناهماهنگی شناختی، پس از ناامیدی از یک فرد، خاطرات مثبت او را کمرنگ و حتی جایگاه نمادینش را در ذهن جابهجا میکند. جالبتر اینکه سیستم دوپامینی مغز، اعتماد را مثل یک سرمایهگذاری ارزیابی میکند؛ وقتی بازدهی عاطفی کم شود، آن فرد از نواحی ارزشی بالا مانند چشم به نواحی کماهمیتتر تنزل پیدا میکند. در ادبیات کلاسیک فارسی هم «از چشم افتادن» استعارهای قدیمی برای همین سقوط جایگاه است.
راهکار:
این جمله را میشود یک «نقشه شناختی» از بیاعتمادی خواند؛ وقتی مغز از کسی ناامید میشود، جایگاه او را از نمادهای حساس و مهم مانند چشم به نمادهای کماهمیتتر یا آسیبپذیرتر تغییر میدهد.