رفیق یعنی جفت شیش، نه جفت پوچ:
در مطالعهٔ ۷۵ سالهٔ هاروارد، قویترین پیشبینکنندهٔ سلامت و طول عمر نه IQ است نه ژنتیک؛ کیفیت روابط صمیمی است. حتی محققان امآرآی نشان دادهاند که هنگام شنیدن یک داستان، ضربان قلب دوستان نزدیک همزمان میشود و مغز، «اعتماد» را با همان مسیر پاداشِ بردنِ قمار تقویت میکند. پس استعارهٔ تاس فقط شانس نیست؛ زیستشناسی ما برای «جفتشدنِ عاطفی» تنظیم شده است. کدام رفیق را با خودت تا خانهٔ آخر بازی میبری؟
راهکار:
واقعیت این است که هیچکس با تاسِ تنها برنده نمیشود؛ شیشِ اول شانس است، اما شیشِ دوم اعتمادی است که دوباره جرات میکنی به کسی بدهی.