دوستی واقعی؛ دوستی که تا خانه همراهت میآید و تنها برمیگردد:
بر اساس پژوهشهای عصبشناسی، کمک به دیگران باعث ترشح دوپامین و اکسیتوسین در مغز میشود؛ همان مواد شیمیایی که در لذت و دلبستگی نقش دارند. جالبتر: در پدیده «اثر تماشاگر»، هرچه جمعیت بیشتر باشد، کمک کمتر میشود. دوستی که تنها برمیگردد، نه فقط یک همراه، بلکه پاسخ زندهای به این سوال است: «آیا من مسئولم؟»
راهکار:
این جمله دو مسیر را روبهروی هم میگذارد: مسیر رفتن با دیگری و مسیر برگشتن تنها. عمق ماجرا این است که او در برگشتن هم با تو فکر میکند؛ پس این دوستی نه فقط در لحظهی رسیدن، که در تمام مسیر برگشت ادامه دارد.