دوستی های موقعیتی

حق با مامان بود؛ دوستی‌های تمام‌شده واقعی نبودند:

مغز انسان دوستان نزدیک را تا حدی جزئی از خود می‌داند؛ برای همین پایان یک رابطه، همان مناطقی را درگیر می‌کند که با درد فیزیکی فعال می‌شوند. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند دوستی‌هایی که فقط بر پایه موقعیت مشترک مثل هم‌کلاسی یا هم‌کاری شکل گرفته‌اند، با حذف آن زمینه به‌سرعت محو می‌شوند، چون پایه‌شان اشتراک موقعیتی بوده نه ارزشی. پس آنچه تمام شده، اغلب وابستگی به شرایط بوده، نه یک پیوند واقعی. چند رابطه‌ات هنوز بدون زمینه مشترک دوام دارد؟

راهکار:

دوستی‌هایی که با تغییر شرایط تمام می‌شوند، اغلب وابسته به موقعیت بوده‌اند، نه پیوند واقعی. این پایان‌ها مثل غربال عمل می‌کنند: روابط هم‌فرکانس را نگه می‌دارند و وابستگی‌های گذرا را جدا می‌کنند.