افتخار کاذب به دوستان فرصتطلب و بیوفا:
این ضربالمثل ریشه در یک پدیده روانشناختی به نام «اثر واگن» (Bandwagon Effect) دارد: وقتی یک «خر بیصاحب» (موقعیت یا شخص بدون مرز) در دسترس باشد، همه سوار میشوند چون هزینهٔ سوار شدن صفر است. اما جالب اینجاست که در آزمایشهای اجتماعی، وقتی افراد میفهمند بقیه فقط به خاطر فرصتطلبی سوار شدهاند، خودشان هم تمایل به ترک پیدا میکنند. این یک چرخهٔ معیوب از بیاعتمادی جمعی است. سوال اینجاست: آیا تا به حال خودت را در نقش آن «خر بیصاحب» دیدهای؟
راهکار:
این ضربالمثل تلخ به یک حقیقت روانشناختی اشاره دارد: «اثر واگن» (Bandwagon Effect) که در آن افراد به دلیل فشار اجتماعی به جمع میپیوندند، نه به خاطر ارزش واقعی. شاید بهتر باشد به جای افتخار به تعداد سوارکاران، به کیفیت رابطهای فکر کنیم که خر را به صاحب واقعیاش وصل میکند.