وقتی انرژی برای دوستی‌های بی‌معنی تمام می‌شود:
در روانشناسی، این حالت می‌تواند نشانه «انرژی‌گرایی اجتماعی» باشد؛ جایی که مغز به‌طور ناخودآگاه هزینه‌های شناختی و عاطفی تعاملات را محاسبه و از مواردی با بازدهی احساسی پایین اجتناب می‌کند. این یک مکانیسم دفاعی مدرن برای حفظ سلامت روان در دنیای پرتحرک است. آیا تا به حال محاسبه کرده‌اید که کدام رابطه بیشترین «بازده انرژی» را برای شما دارد؟
راهکار:
این احساس اغلب نشانه‌ای از بلوغ عاطفی و نیاز به اولویت‌بندی عمیق‌تر انرژی است. می‌توانید یک «بودجه انرژی هفتگی» برای خود تعریف کنید و زمان‌های اجتماعی را بر اساس آن تخصیص دهید تا از فرسودگی جلوگیری کرده و برای ارتباطات معنادار ظرفیت داشته باشید.