دوستی که دکتر و مریضش یکی است؛ چرا هیچوقت خوب نمیشویم؟:
در روانشناسی اجتماعی پدیدهای به نام همنشینی همدلانه یا co-rumination وجود دارد: وقتی دو نفر مدام نگرانیهای هم را مرور میکنند، سطح کورتیزول هر دو بالا میرود، اما همزمان احساس صمیمیت و اعتماد عمیقتر میشود. به همین دلیل دوستانی که نقش درمانگر و بیمار را مدام جابهجا میکنند، اغلب در چرخهای از وابستگی عاطفی و حمایت متقابل گرفتار میشوند. آیا این چرخه شما را قویتر میکند یا فقط خستهتر؟
راهکار:
این چرخه درمانگر و بیمار نشان میدهد شما در حال ساختن یک سیستم حمایتی هستید؛ شاید «خوب شدن» هدف نیست، تداوم اعتماد و درک شدن است.