حرف رفاقت قشنگه، اما در عمل همه شکلاتن؟:
در روانشناسی، پدیدهای هست به نام «مجوز اخلاقی»؛ وقتی کسی مدام از اصول اخلاقیاش حرف میزند، ناخودآگاه به خودش مجوز میدهد که در عمل کوتاهی کند. انگار گفتن جای انجام دادن را میگیرد. تحقیقات نشان میدهد افرادی که بیش از حد وفاداریشان را ابراز میکنند، در موقعیتهای واقعی کمترین فداکاری را دارند. این همان شکلات شدن در عمل است. چقدر از اطرافیانتون فقط در حرف رفیقن؟
راهکار:
اونهایی که پر سر و صداترین ادعای رفاقت رو دارن، اغلب درگیر یه جنگ درونیان: نیاز به اثبات چیزی که خودشون هم میدونن ندارن. رفیق واقعی مثل سایهست؛ بیصدا و همیشه حاضر، نه با فریاد و بوق و کرنا. شاید این پُزها زنگ خطری باشه برای این که حضورشون رو با حرف گندهکردن اشتباه گرفتن.