دوست داشتن طبیعت

کویر و باران؛ داستان عشق ناممکن در یک جمله:

در برخی از خشک‌ترین مناطق زمین، دانه‌ها سال‌ها در خاک می‌خوابند و با اولین بارانِ درست، یک‌شبه صحرا را گلباران می‌کنند؛ به این پدیده «شکوفایی صحرا» می‌گویند. پس کویر فقط به باران عشق نمی‌ورزد، حافظه‌اش را هم برای رسیدن دوباره‌ی او ذخیره کرده است. آیا عشق هم می‌تواند چنین صبر و حافظه‌ای داشته باشد؟

راهکار:

این تصویر را میشود از زاویه‌ی دیگری هم دید: کویرها درست جایی هستند که باران بیشترین دگرگونی را رقم می‌زند و شکوفایی ناگهانی را ممکن می‌کند. شاید عشق هم یعنی همین؛ تغییری که در خشک‌ترین نقطه‌ی وجودت رخ می‌دهد.