یک نفر هم درد باشد هم درمان؛ ریشههای اعتیاد عاطفی:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «پیوند ضربهای» (Trauma Bonding) وجود دارد: وقتی مغز از یک فرد هم تنش و هم تسکین دریافت میکند، سیستم پاداش مغز مانند یک موتور قدرتمند روشن میشود. ترشح همزمان دوپامین و کورتیزول سبب میشود فرد گرفتار چرخهای مشابه اعتیاد به قمار شود، بدون آنکه حتی بداند. این دقیقاً همان مکانیسمی است که در روابط سمی، قربانی را پایبند نگه میدارد. به نظر شما، آیا عشق میتواند این سیمکشی مغز را بازنویسی کند؟
راهکار:
شاید این جمله از عمق وابستگی عاطفی حکایت دارد؛ جایی که فرد برای درمان به همان کسی پناه میبرد که درد را ایجاد کرده، چرخهای که بدون آگاهی میتواند ماندگار شود.