عشق سمی؛ هنوز قاتل پروانههای دلم را دوست دارم:
در روانشناسی، «پیوند تروما» توضیح میدهد چرا عشق به کسی که آزارمان داده شدیدتر میشود: چرخهٔ تنش و آرامش، دوپامین را مثل قمار بالا و پایین میکند و مغز همان نوسان را با عشق اشتباه میگیرد. هر غیرقابلپیشبینی بودن طرف مقابل، ولع عاطفی را بیشتر میکند. آیا دوست داشتن قاتل پروانهها، سوگ پروانههاست یا اعتیاد به همان چرخه؟
راهکار:
این جمله دو وفاداری را کنار هم میگذارد: وفاداری به عشقی که زخم زده و وفاداری به پروانههایت. دوست داشتن قاتل، لزوماً تأیید قتل نیست؛ میتواند سوگِ بخشی از تو باشد که هنوز فرصت التیام پیدا نکرده. پروانهها نمردهاند؛ فقط منتظرند دوباره باغبانشان را ببینی.