پشیمانی از کار درست برای آدم اشتباه:
پژوهشهای روانشناسی در «نظریه مدیریت خطا» نشان میدهد ذهن ما هنگام ارزیابی پشیمانی، نتیجه را بیشتر از نیت قضاوت میکند؛ بنابراین کارِ درستِ بیمخاطب، حتی از یک اشتباه آشکار هم عمیقتر در حافظه میماند. این پدیده در اقتصاد رفتاری به «هزینهٔ غرقشده» شبیه است: انسانی که روی رابطهٔ ناهماهنگ سرمایهگذاری کرده، رها کردن را بهجای آزادی، شکست میبیند. آیا شما هم پشیمانی از محبت بیمخاطب را تجربه کردهاید؟
راهکار:
میتوان این جمله را جوری دیگر دید: کارِ درست هرگز اشتباه نمیشود، فقط مخاطبش عوض میشود. شاید این پشیمانی، نشانهی بلوغی باشد که قرار بود با همین تجربه به دست بیاید.