دلتنگی برای عشقی که ناقص ماند:
تحقیقات روانشناسی میگوید مغز انسان در روابط کوتاهمدت، دوپامین بیشتری ترشح میکند (هیجان زودگذر) اما برای عشق بلندمدت، نیاز به اکسیتوسین (هورمون پیوند و اعتماد) داریم. وقتی کسی اجازه نمیدهد رابطه طولانی شود، در واقع دارد فرصت شکلگیری آن پیوند شیمیایی عمیق را از شما میگیرد. این جمله دقیقاً به همین نقطه تلخ اشاره دارد: محرومیت از عشق پایدار. سوالی که پیش میآید این است: آیا این محرومیت عمدی بوده یا ناخودآگاه؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک جدایی ناگهانی بیرون آمده. شاید نویسنده دارد به این فکر میکند که چطور میتواند این حس را در قالب یک شعر کوتاه یا یک متن کوتاه برای خودش ثبت کند تا بعدها یادش بیاید که چقدر عمیق دوست داشته.