دوست داشتن بدون تماس

عشق بدون یک بار دست دادن؛ قسم به قرآن:

تحقیقات نوروساینس نشون داده که عشق بدون تماس فیزیکی، بخش «پاداش» مغز رو حتی قوی‌تر از عشق فیزیکی فعال می‌کنه. مغز برای جبران کمبود لمس، دوپامین و اکسی توسین بیشتری ترشح می‌کنه و تصویرسازی ذهنی رو به اوج می‌رسونه. انگار نبودنِ دست، خودش یه نوع لمس عمیق‌تره.

راهکار:

این حس عمیق رو می‌تونی با یه نامه یا پیام صوتی که حس دست‌نیافتنی رو منتقل کنه، ماندگارترش کنی. گاهی نگاه نکردن به چشم‌های طرف مقابل، تخیل رو قوی‌تر می‌کنه.

دوستت دارم بدون هیچ تماسی | عشق غریبانه: