دوست داشتن بدون جذابیت

از چشم افتادن شریک عاطفی؛ چرا بعد از مدتی بی‌اهمیت می‌شود؟:

در روان‌شناسی به این حالت «سیری لذت‌جویانه» می‌گویند: مغز با تکرار یک محرک، ترشح دوپامین را کم می‌کند تا انرژی ذهنی ذخیره کند. به همین دلیل عشق باقی می‌ماند اما جذابیت ادراکی فرو می‌ریزد؛ مثل دیدن هر روز یک تابلوی نقاشی که دیگر آن را نمی‌بینی. آیا این سقوط واقعی است یا فقط خطای لنز ذهن؟

راهکار:

این تجربه را می‌توان از زاویه‌ی «عادت عصبی» دید نه قضاوت اخلاقی: مغز برای صرفه‌جویی در انرژی، محرک‌های تکراری را کمرنگ می‌کند. اگر از چشمت افتاده، شاید به‌جای بازگرداندن تصویر قدیمی، باید دنبال یک تجربه‌ی تازه با همان آدم بگردی؛ تازگی اغلب کلید عبور از این کوری عاطفی است.