عشقی که لنگِ معشوق را ندید؛ یعنی چه؟:
در روانشناسی به این «توهم مثبت» میگویند: مغز عاشق، برای حفظ رابطه، نقصهای طرف مقابل را واقعاً فیلتر میکند و تصویری ایدهآل میسازد. پژوهشهای ساندرا موری نشان میدهد همین نادیدهگرفتنِ انتخابی در کوتاهمدت رابطه را پایدار نگه میدارد، ولی زوجهایی که بعداً نقصها را میبینند و میپذیرند، صمیمیت عمیقتری دارند. پس «لنگش را ندیدن» فقط یک استعاره نیست؛ یک سازوکار عصبی است. سؤال: کدام عشق بالغتر است، ندیدنِ لنگ یا دیدن و ماندن؟
راهکار:
این جمله را میتوان از «چون ندیدم» به «با اینکه دیدم» ارتقا داد؛ یعنی عشقی که نقصها را میپذیرد، از عشقی که کور است عمیقتر است. اگر متن ادامه پیدا کند، میتوانی بنویسی: «حالا که لنگش را میبینم، باز هم دوستش دارم.»