دوست داشتن آدم دو رو

متن آهنگ «اما دوست دارم» شادمهر؛ عشق یک‌طرفه به آدم دو رو:

در روان‌شناسی به این «ناهماهنگی شناختی» می‌گویند: وقتی کسی را دوست داری، مغزت خیانتش را «فقط یک اشتباه بود» تعبیر می‌کند تا تصویر ایده‌آلی که از عشق ساخته‌ای حفظ شود؛ به همین دلیل هر بار سکوت می‌کنی و وابستگی عمیق‌تر می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این چرخه شبیه اعتیاد به قمار است، همان امیدِ برد بعدی. به نظرت اگر عاشق به جای «دوست دارم» به «احترام» اهمیت می‌داد، این چرخه می‌شکست؟

راهکار:

این متن در واقع تصویری از «سوگ رابطه» است: عشق هنوز زنده است اما امنیت مرده. همون کششِ متناقضی که آدم را به کسی که به او آسیب زده نگه می‌دارد، بعدها به نقطه‌ی «دیگه برات تکرار نمی‌کنم» تبدیل می‌شود. ادامه‌ی این روایت می‌تواند لحظه‌ی تصمیم باشد، نه تکرارِ عاشقانه‌ی رنج.