رفاقت واقعی یا کارما؟ وقتی بزرگ میشی میفهمی:
در روانشناسی به این «سوگیری اسناد» میگویند: آدمها تمایل دارند رویدادهای خوب را به عوامل فراطبیعی (کارما) نسبت بدهند، درحالیکه اغلب نتیجه حضور آگاهانه و فعال یک انسان خاص است. جالب اینجاست که قدردانی از افراد مشخص، دوپامین بیشتری آزاد میکند تا تشکر از بخت. سوال: چند درصد از خوشیهای زندگیت رو مدیون یک نفر هستی و نه کارما؟
راهکار:
این جمله رو میشه به یه چالش شیرین تبدیل کرد: از رفیقت بپرس «اگه کارما بودم کی بودم؟» و ببین جوابش چقدر با واقعیت فاصله داره.