دوستی بدون منفعت

دوستی بدون منفعت یعنی خودش منبع همه چیزم:

تحقیقات روانشناسی نشون میده افرادی که روابطشون رو صرفاً بر پایه منفعت نمی‌سازن، در بلندمدت شبکه اجتماعی قوی‌تری دارن چون اعتماد ایجاد می‌کنن. اما نکته جالب: همین افراد گاهی دچار 'خودکفایی سمی' میشن که مانع دریافت کمک از دیگرانه. شما فکر می‌کنید این استقلال عاطفی تا کجا می‌تونه مفید باشه؟

راهکار:

این نگاهِ اصیل رو میشه با یه مثال روزمره تکمیل کرد: فرض کن دوستی داری که فقط وقتی حالش خوبه بهت سر میزنه، نه برای منفعت مادی. این یعنی همون دوست داشتن بدون چشمداشت. شاید یه بار هم که نیاز داری، اون هم بیاد سراغت؟