دوستی بدون دیدن

عمق دوستی؛ نامی که همه اطرافیان می‌دانند:

در روان‌شناسی اجتماعی، پدیده‌ای به نام «حافظه تراکنشی» داریم: ذهن ما اطلاعات را بین افراد نزدیک توزیع می‌کند و نام یک دوست می‌تواند در حافظه جمعی اطرافیان ذخیره شود. به همین دلیل رابطه‌ای که هیچ‌کس ندیده، باز هم در شبکه اجتماعی شما قابل ردیابی است؛ مثل ستاره‌ای که با اثر گرانشی‌اش کشف می‌شود، نه با دیدن مستقیم.

راهکار:

دوستی فقط حضور فیزیکی نیست؛ گاهی یک اسم در ذهن جمعی اطرافیان، تبدیل به اثبات وجود یک رابطه می‌شود. شاید معیار عمق دوستی این باشد که چقدر در روایت دیگران از زندگی تو جا باز کرده.