دوستی با پولدارها

همنشینی با پولدارها؛ از پولدار شدن تا خالی شدن جیب:

یک اصل روانشناسی به اسم «محرومیت نسبی» می‌گه آدم‌ها خودشون رو با اطرافیانشون مقایسه می‌کنن، نه با کل جامعه؛ کنار پولدارها که باشی سطح مرجع ذهنی می‌ره بالا و همونی که قبلاً کافی بود «کم» دیده می‌شه. به‌علاوه «مصرف نمایشی» وبلن نشون می‌ده آدم‌ها برای جایگاه اجتماعی هزینه می‌کنن، نه برای نیاز واقعی. پس مسئله فقط تورم نیست؛ مسئله اینه که معیارت با کیف پولت هماهنگ نیست.

راهکار:

یک زاویه‌ی دیگه هم هست: شاید تغییر «قدیم» و «امروز» فقط به اقتصاد نبوده؛ الگوی مصرف توی جمع‌های دوستانه آن‌قدر تغییر کرده که بودن کنار آدم‌های پولدار، به‌جای ایجاد فرصت، تبدیل به یک رقابتِ خرج‌کردن شده.