دوستی با دردها

رفیق شدن با درد: راهی برای رنج کمتر:

درد یک سیگنال محافظتی است، اما رنج، حاصل اصطکاک ذهن با این سیگنال است. وقتی با درد رفیق می‌شوی، در واقع آمیگدال را آرام می‌کنی و از چرخهٔ مقاومت و فاجعه‌سازی خلاص می‌شوی. در درمان‌های مبتنی بر پذیرش، حتی با وجود درد مزمن، کاهش چشمگیر رنج گزارش شده است. حالا فکر می‌کنید رفیق شدن با درد به معنای تسلیم شدن است یا شجاعتی پنهان؟

راهکار:

درد، معلمی سختگیر است که فقط وقتی آرام بگیری، درسش را می‌دهد. رفاقت با درد یعنی گوش دادن به پیامش بدون قضاوت، نه انکار آن. شاید درد می‌خواهد چیزی را تغییر دهی، مرزی را بشناسی یا زخمی را التیام دهی. این جابجایی از جنگیدن به شنیدن، رنج را فرو می‌ریزد.