دوست از جان عزیزتر

شعر رفیق از جان عزیزتر؛ مهتابی در شب‌های تاریک:

ماه هر سال ۳.۸ سانتی‌متر از زمین دور می‌شود؛ یعنی تصویر مهتابی که در آسمان می‌بینی، در حال فرار است. در مغز، پیوند با یک رفیق صمیمی مدار پاداش را مانند غذا یا موسیقی فعال می‌کند و اکسی‌توسین را بالا می‌برد. پس ادبیات و عصب‌شناسی هم‌نظرند: رفاقت واقعی نوعی گرانش عاطفی است، اما برخلاف ماه، می‌تواند با فاصلهٔ کم، نور بیشتری بتاباند. اگر ماه از زمین دور می‌شود، رفاقت‌های عمیق تا چه فاصله‌ای را تاب می‌آورند؟

راهکار:

در شعر فارسی، مهتاب اغلب نماد زیباییِ قرضی است؛ چون ماه خود نوری ندارد و نور خورشید را بازتاب می‌دهد. این تصویر را می‌شود به رفاقت هم گسترش داد: رفیق واقعی کسی است که در تاریکی، نوری را که از درون تو گرفته به خودت برمی‌گرداند.