دورویی و رفاقت

چرا آدم بددهنِ صادق از خوش‌زبانِ دورو بهتره؟:

پژوهش‌های روان‌شناسی زبان نشون داده فحش دادن بخشی از مغز رو فعال می‌کنه که با هیجان و حافظه‌ی عاطفی درگیره؛ به همین دلیل شنونده ناخودآگاه فحش رو «واقعی‌تر» از جمله‌های سنجیده می‌بینه. به این می‌گن «سیگنال هزینه‌بر»: چون بددهنی هنجارشکنیه و راحت نمی‌شه تقلیدش کرد، آدم‌هایی که گهگاه ازش استفاده می‌کنن در ارزیابی اولیه قابل اعتمادتر به نظر می‌رسن. آیا این یعنی همیشه ارزشش از نرم‌زبونی بیشتره؟

راهکار:

این قضاوت را میتوان با یک معیار دقیقتر کامل کرد: بددهنیِ خالصانه معمولا با رفتار پایدار و حمایت عملی همراه است، نه فقط حرفهای تند. به کسی که سر تو از او دفاع میکند و جلوی تو بیپرده است، بیشتر میتوان اعتماد کرد.