دورویی و غیبت

رفیق دورو؛ امان از ذات خراب و غیبت:

پدیده‌ی «غیبت به‌عنوان چسب اجتماعی» در روان‌شناسی تکاملی: بدگویی از غایب، ترشح اکسی‌توسین را در جمع افزایش می‌دهد و موقتاً حس صمیمیت می‌سازد؛ اما مطالعات نشان داده شنونده‌ها ناخودآگاه گوینده را غیرقابل‌اعتمادتر ارزیابی می‌کنند. برای همین، کسی که امروز از دیگران پیش تو می‌گوید، فردا از تو پیش دیگران خواهد گفت.

راهکار:

از منظر روان‌شناسی اجتماعی، غیبت اغلب ابزاری برای تعلق‌پذیری لحظه‌ای است؛ فرد با بدگویی از غایب، در جمع جدید اعتبار می‌سازد، اما این اعتبار شکننده است و شنونده‌ها ناخودآگاه او را بی‌اعتمادتر می‌بینند.