بزرگ شدن در دهه شصت و سهم شهادت رفقا:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد نسلی که در دوران جنگ و شهادت بزرگ میشود، الگوی «سوگ جمعی» را تجربه میکند: فقدانی که نه شخصی، بلکه هویتی است. در ایران، دهه شصتیها اولین نسلی بودند که مرگ همسالان خود را نه در سنین پیری، بلکه در اوج جوانی دیدند. این پدیده باعث شکلگیری نوعی «بلوغ زودرس عاطفی» میشود که در آن کودکان مجبور به درک مفاهیم انتزاعی مثل ایثار و فنا میشوند. آیا این نسل توانسته این تجربه را به شکلی سالم به نسل بعد منتقل کند؟
راهکار:
این پرسش تلخ نشاندهندهی شکافی بین انتظار کودکی و واقعیت بزرگسالی است. شاید بتوان آن را بهعنوان دعوتی به ثبت خاطرات و مستندسازی قصههای این نسل برای آیندگان دید.