دوراهی همیشگی: پس‌انداز کنم یا یک بار زندگی کنم؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که هنگام تصمیم‌گیری بین پاداش فوری و پاداش تأخیری، دو ناحیه مجزا در مغز فعال می‌شوند: سیستم لیمبیک (هیجانی) و قشر پیش‌پیشانی (منطقی). جالب‌تر اینکه حتی تصور «لذت آینده» هم فعالیت دوپامینی کمتری نسبت به تصور لذت امروز دارد. پس این کشمکش فقط یک ضعف شخصیتی نیست، بلکه معماری مغزت است. سوالی که پیش می‌آید: آیا می‌توانی یک «قانون شخصی» برای خودت بنویسی که هر دو خواسته را در یک چارچوب بگنجاند؟
راهکار:
این دوراهی ریشه در «ناسازگاری زمانی» دارد: مغز ما برای پاداش‌های فوری ارزش بیشتری قائل است تا پاداش‌های دور. یک ترفند ساده: قبل از هر خرید غیرضروری، ۲۴ ساعت صبر کن. اگر هنوز حسش بود، بخر. این فاصله به مغزت فرصت می‌دهد بین «لذت لحظه‌ای» و «آرامش بلندمدت»权衡 واقعی‌تری انجام دهد.