دور زدن کسی که عاشقت بود؛ دردی آشنا:
اثر زیگارنیک میگوید ذهن انسان رابطههای ناتمام را بسیار بیشتر از رابطههای کامل و بستهشده به خاطر میسپارد. وقتی کسی که دورت میگشته را دور میزنی، یک حلقه باز روانی میسازی که مغز مدام آن را مرور میکند. همچنین پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند درد طرد شدن در همان مناطقی از مغز پردازش میشود که درد جسمی واقعی را حس میکنیم؛ برای همین است که این جمله فقط شاعرانه نیست، بلکه به معنای واقعی درد دارد.
راهکار:
شاید آن «دور زدن» در واقع فرار از گرداب کسی بوده که فقط میچرخید، نه نزدیک میشد. چرخیدن همیشه رسیدن نیست.