آیا بهترین آدمها کسانیاند که از دور خوبند؟:
تحقیقات روانشناسی نشون میده آدمها در فاصلهٔ فیزیکی یا عاطفی بیشتر رفتارهای مطلوب اجتماعی نشون میدن چون فشار تعهد و مسئولیت کمتره. این پدیده رو «اثر فاصله» میگن: هرچی نزدیکتر شی، احتمال برخورد با نقصها و تعارضهای واقعی بیشتر میشه. توی شبکههای اجتماعی هم کلی رابطهٔ سطحی از دور عالی به نظر میرسه، ولی تو بحرانها فرومیریزه. سوال اینه: آیا ترجیح میدی یه دوست دور با نقاب کامل داشته باشی یا یه دوست نزدیک با عیبهای واقعی؟
راهکار:
این جمله رو برعکس ببین: آدمایی که از دور خوبن، شاید ترس از نزدیک شدن دارن یا نقاب پوشیدن. نزدیکی واقعی اعتماد میسازه، نه فاصله.