دوری ماه و تماشا

دوری ماه و تماشا؛ متن عاشقانه جدایی:

نور ماه ۱.۲۸ ثانیه در راه است؛ پس هر نگاه به ماه، تماشای گذشته است. در روانشناسی، دوریِ مبهم نه قطعی، شدیدترین حالت شیفتگی را می‌سازد؛ مغز در نبود اطلاعات کامل، شکاف‌ها را با ایده‌آل‌سازی پر می‌کند. این همان مکانیسم پاداش متغیر است که فعالیت دوپامین را در مسیر مزولیمبیک بالا می‌برد و فاصله را به نوعی اعتیاد شیرین تبدیل می‌کند.

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه نجوم هم خواند: ماه هر شب همان ماه است، اما تماشاگر هر شب تغییر می‌کند؛ پس دوری شاید نه فقدان، بلکه ثابت‌ترین شکل حضور است.