معنی گم شدن در عشق و از دست دادن خود:
آیا میدانی که در روانشناسی مثبت، پدیدهٔ «گم شدن در دیگری» کاملاً موقتی و برای دلبستگی سالم لازم است؟ اما اگر بیش از حد طول بکشد، مغز آن را شبیه به اعتیاد پردازش میکند: همان مسیرهای دوپامینای که در مصرف مواد فعال میشوند. یعنی «دور تو پر کردن» در واقع یک مکانیزم نوروشیمیایی برای کاهش اضطراب جدایی است. اما نکتهٔ شگفتانگیز: همان مسیرها وقتی فردیت خود را بازمییابی، دوباره فعال میشوند. سوال برای شما: آیا فکر میکنی «گم شدن» یک انتخاب آگاهانه است یا واکنش ناخودآگاه مغز به عشق؟
راهکار:
این جمله اشاره به پدیدهٔ روانشناختی «گسترش خود» (self-expansion) دارد: وقتی عاشق میشویم، مرزهای هویتیمان با طرف مقابل ادغام میشود. اما ادغام بیش از حد میتواند به «ازخودبیگانگی» (self-alienation) ختم شود. یک قدم خلاقانه: از خودت بپرس کدام بخش از هویتت را در این رابطه داوطلبانه «پیشکش» کردهای و کدام بخش را باید برای خودت نگه داری؟