قیدتو میزنن وقتی دورشون شلوغه؛ نشانه رابطه یکطرفه:
در روانشناسی اجتماعی به این حالت «صمیمیت موقعیتی» میگن؛ یعنی فرد تا وقتی گزینههای اجتماعی محدودن بهت نزدیک میشه، اما به محض شلوغشدن محیط، رابطه براش هزینهفرصت پیدا میکنه. جالبه که مغز انسان در شرایط وفور ارتباط، دیگران رو مثل کالا با «مطلوبیت حاشیهای نزولی» ارزیابی میکنه؛ برای همین بیوفایی لزوماً از تنفر نیست، از محاسبه ناخودآگاه سود زمینهای میاد.
راهکار:
این وضعیت بیشتر از «بدجنسی» به «اولویتبندی موقعیتی» نزدیکه؛ یعنی آدمها وقتی منابع اجتماعیشون زیاد میشه، روابطی که هزینه نگهداری بالاتری دارن رو بیصدا حذف میکنن. پس بهجای تعقیب، مرز بذار تا فقط رابطههایی بمونن که در خلوت هم حاضرن.